Είσαι σε ένα τραπέζι με ανθρώπους που σε ξέρουν χρόνια. Γελάνε, μιλάνε, σε ρωτάνε πώς είσαι. Κι εσύ κάθεσαι εκεί και νιώθεις μια παράξενη απόσταση, σαν να παρακολουθείς τη βραδιά από ένα τζάμι. Δεν λείπει κανείς από το τραπέζι. Λείπεις εσύ — από τον εαυτό σου. Αν το έχεις ζήσει…